Εάν εντοπίσετε το πόδι του αθλητή στα αρχικά στάδια και ξεκινήσετε τη θεραπεία έγκαιρα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ταχείας επούλωσης με ελάχιστη ποσότητα αντιμυκητιασικών φαρμάκων, τα οποία τις περισσότερες φορές αποτελούν απειλή για την υγεία (ειδικά για το ήπαρ) με παρατεταμένη χρήση. Δυστυχώς, όχι πάντα και δεν καταφέρνουν όλοι να αντιδράσουν έγκαιρα στα πρώτα σημάδια μυκητιασικής λοίμωξης, καθώς τα συμπτώματα στα αρχικά στάδια μοιάζουν πολύ με αβλαβή δερματικά φαινόμενα. Ξέρεις την αίσθηση όταν εντοπίζεις μια κίτρινη κηλίδα στην πλάκα των νυχιών του ποδιού σου και οι πρώτες σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό είναι: Τίποτα, θα το κόψω, ένα υγιές, καθαρό νύχι θα μεγαλώσει ή θα συναντηθώ κάπου, αυτό σύντομα θα τελειώσει. Ή υπάρχει ένα ελαφρύ ξεφλούδισμα στις μεσοδακτυλικές πτυχές, το οποίο οφείλεται κατά 90% στην ξηροδερμία και πρέπει να αντιμετωπιστεί με ενυδατικές κρέμες. Όμως πίσω από όλα αυτά τα «αβλαβή» συμπτώματα κρύβεται συνήθως το γνωστό και μισητό πόδι του αθλητή.
Προκλητικοί παράγοντες και πηγές μόλυνσης
Η εγκυμοσύνη μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη μυκητιακών ασθενειών, καθώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μια γυναίκα μπορεί να παρουσιάσει απότομη μείωση της ανοσίας και ορμονική ανισορροπία.
Το πόδι του αθλητή, όπως και πολλές άλλες ασθένειες, δεν μπορεί να εμφανιστεί από μόνο του. Απαιτείται ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την εμφάνιση και την εξέλιξή του. Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες και συνακόλουθες ασθένειες που προκαλούν την εμφάνιση αυτής της ασθένειας:
- απότομη πτώση της ανοσίας.
- έλλειψη ή παραβίαση της προσωπικής υγιεινής ·
- αυξημένη εφίδρωση?
- σακχαρώδης διαβήτης?
- Ευσαρκία;
- πλατυποδία?
- αγγειακές παθήσεις των κάτω άκρων.
- συνεχείς εκδορές και πληγές.
- χειρουργικές επεμβάσεις κλπ.
Έχουμε απαριθμήσει τις πιο κοινές αιτίες του ποδιού του αθλητή, αλλά η κακή διατροφή ή η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών μπορεί επίσης να οδηγήσει στην ανάπτυξη μυκητιάσεων.
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος μόλυνσης είναι να φοράτε τα παπούτσια ενός άρρωστου ατόμου ή να χρησιμοποιείτε δημόσια ντους. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται επίσης ραγδαία αύξηση της εξάπλωσης των μυκητιάσεων μέσω συσκευών μανικιούρ. Άλλες πηγές μόλυνσης είναι:
- προϊόντα προσωπικής υγιεινής για ένα άρρωστο άτομο (λούφα, ελαφρόπετρα).
- Τα πράγματα που ανήκουν σε ένα μολυσμένο άτομο (κάλτσες, κάλτσες, παπούτσια, παντόφλες, παντελόνια).
- Δάπεδα (ειδικά ξύλινα) σε μπάνια, ντους, γυμναστήρια.
Τα παθογόνα του ποδιού του αθλητή είναι πολύ ανθεκτικά στο περιβάλλον και χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι μπορούν να παραμείνουν λανθάνοντα σε ξύλο, πετσέτες και κάλτσες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εποχή της έξαρσης είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο.
Πώς αναγνωρίζετε το πόδι του αθλητή στα αρχικά στάδια;
Εδώ, οι έμπειροι δερματολόγοι συνιστούν να δίνετε προσοχή όχι μόνο στα εξωτερικά σημάδια, αλλά και στα εσωτερικά. Έχετε παρατηρήσει ότι όλοι πηγαίνουν σε λουτρά, πισίνες ή κάνουν ηλιοθεραπεία στην παραλία, αλλά ο μύκητας επηρεάζει μόνο ορισμένα άτομα; Το θέμα είναι ότι η ανάπτυξή του απαιτεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον - μειωμένη αντίσταση του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί με συννοσηρότητες ή πρόσφατες ιατρικές θεραπείες που περιελάμβαναν τη χρήση αντιβιοτικών ή ορμονικών φαρμάκων.
Τώρα ας μιλήσουμε για την εκδήλωση του μύκητα στο δέρμα των ποδιών. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Ρωγμές στις μεσοψηφιακές πτυχές.
- ξεφλούδισμα μεταξύ των δακτύλων?
- Σκληρότητα του δέρματος στις φτέρνες.
- το δέρμα στα πόδια και τα δάχτυλα ξεφλουδίζει.
- παραμόρφωση των πλακών των νυχιών (πάχυνση ή αραίωση).
- Αλλαγή στο χρώμα των νυχιών (κίτρινο, καφέ, μαύρο).
- ερυθρότητα και πρήξιμο των ποδιών?
- η εμφάνιση κόκκινων κηλίδων στους μηρούς και στο εσωτερικό των ποδιών.
- λέπια σε ολόκληρη την επιφάνεια του ποδιού.
- Κνησμός ποικίλης έντασης (ανάλογα με την τοποθεσία και το παθογόνο).
- άσχημη μυρωδιά (που παρατηρείται συχνότερα σε άτομα που υποφέρουν από υπερβολική εφίδρωση).
Στην περίπτωση των βαθιών μυκητιάσεων, μπορεί να σχηματιστούν φουσκάλες, κρούστες και ρωγμές, οι οποίες συνοδεύονται από έντονο κνησμό και πόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι βλάβες εντοπίζονται σε τέτοια σημεία που είναι αδύνατο να σταθούμε στο πόδι λόγω έντονου πόνου. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προσωρινά προβλήματα αναπηρίας και κινητικότητας.
Ποικιλίες και ταξινόμηση
Όπως ήδη γνωρίζετε, οι μυκητιάσεις μπορεί να προκληθούν από διαφορετικά παθογόνα, επομένως ο εντοπισμός των βλαβών μπορεί να ποικίλλει. Συνηθέστερα, το πόδι του αθλητή μπορεί να προκληθεί από:
- δερματομυκητίαση;
- Μυκητίαση Candido;
- βαθιές μυκητιάσεις.
Όλες οι μυκητιάσεις των ποδιών θεωρούνται πλέον ανεξάρτητες ασθένειες που προκαλούνται από διαφορετικά παθογόνα και εντοπίζονται σε διαφορετικές περιοχές των ποδιών, αλλά όλες ενώνονται με ένα όνομα: πόδι του αθλητή. Οι πιο συνηθισμένοι από αυτούς:
- Το Rubrofitiya σταματά. Αντιπροσωπεύει περίπου το 60% όλων των μυκητιάσεων του ποδιού. Είναι εξαιρετικά μεταδοτικό και διαδεδομένο σε ορισμένους πληθυσμούς. Το αρχικό στάδιο της ρουβρωμίκωσης των ποδιών χαρακτηρίζεται από βλάβες μεταξύ των δακτύλων και ρυτίδες στα δάχτυλα. Στη συνέχεια, το πέλμα και το εσωτερικό του ποδιού περιλαμβάνονται στη διαδικασία. Βλάβη στα πλαστικά των νυχιών που προκαλείται από rubrofitii παρατηρείται σε κάθε τρίτο ασθενή. Πολύ συχνά σχετίζεται με μύκητες στα χέρια, ειδικά σε γενικευμένη ρουβρομυκητίαση.
- Επιδερμομυκητίαση. Αυτές περιλαμβάνουν δύο ξεχωριστές ασθένειες: την επιδερμόφυση των ποδιών και την επιδερμόφυση των πτυχών της βουβωνικής χώρας-μηρού. Και στις δύο περιπτώσεις, οι βλάβες εντοπίζονται στα πόδια. Η επιδερμοφυτίωση των ποδιών χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις των πτυχών ανάμεσα στα δάχτυλα, τα πέλματα και το πίσω μέρος των ποδιών. Λιγότερο συχνά, η διαδικασία εξαπλώνεται στα νύχια (συνήθως στο 5ο και 1ο δάχτυλο του ποδιού). Οι βλάβες καλύπτονται με λέπια και κρούστες. Υπάρχει κνησμός ποικίλης έντασης. Σε οξείες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί γενική κακουχία και πονοκέφαλοι. Τα βουβωνικά επιδερμόφυτα εμφανίζονται ως μεγάλες φολιδωτές κηλίδες στη βουβωνική χώρα, στο εσωτερικό των ποδιών, στους μηρούς και στην περιπρωκτική περιοχή. Οι βλάβες μπορεί να φτάσουν το μέγεθος ενός μεγάλου πιάτου δείπνου και συνοδεύονται από ήπιο κνησμό, ξεφλούδισμα και πρήξιμο.
- Ονυχομυκητίαση. Ο επιπολασμός των μυκητιάσεων των νυχιών αυξάνεται σταθερά κάθε χρόνο. Μόνο τώρα (σύμφωνα με στατιστικά από τα μέσα του 2016) το 10-18% των Ρώσων διαγιγνώσκεται με ονυχομυκητίαση των νυχιών διαφορετικής σοβαρότητας. Οι περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή τους. Άτομα με προβλήματα με το αγγειακό, το ανοσοποιητικό και το ορμονικό σύστημα κινδυνεύουν επίσης. Οι άνδρες έχουν 1,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν από τις γυναίκες. Η ονυχομυκητίαση είναι πολύ σπάνια στα παιδιά, με τον υψηλότερο επιπολασμό να εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 50 έως 70 ετών.
- Καντιντίαση. Σπάνια, αλλά παρόλα αυτά, εμφανίζεται βλάβη στα πόδια που προκαλείται από μύκητες Candida. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, η Candida balanoposthitis μπορεί να εξαπλωθεί από τα γεννητικά όργανα στην περιπρωκτική περιοχή και στις πτυχές της βουβωνικής χώρας-μηρού. Οι μύκητες που μοιάζουν με μαγιά είναι κάπως πιο συνηθισμένοι στα νύχια. Στα αρχικά στάδια υπάρχει πόνος στην πτυχή του νυχιού και μπορεί να απελευθερωθεί πύον όταν πιεστεί. Με την πάροδο του χρόνου, το χρώμα του αποκτά μια καφε-καφέ απόχρωση.
Υπάρχει επίσης ρουμπροφυτία λείου δέρματος, αλλά σπάνια εντοπίζονται βλάβες με αυτό στα πόδια. Αλλά το rubromikozu στη βουβωνική χώρα χαρακτηρίζεται από βλάβη στο εσωτερικό του ποδιού με κόκκινες κηλίδες.
Θεραπεία και πρόληψη
Η διάγνωση ενός μύκητα στα πόδια περιλαμβάνει την εξέταση της κλινικής εικόνας, τη λήψη επιχρισμάτων των βλαβών, τη διεξαγωγή μικροσκοπικής εξέτασης (εύρεση μυκηλιακών νημάτων) και βακτηριακή καλλιέργεια για τον προσδιορισμό της μυκητιακής καλλιέργειας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζετε τις βλάβες πριν επισκεφτείτε γιατρό! Η διαφορική διάγνωση είναι για έκζεμα, δερματικά εξανθήματα και δερματίτιδα εξ επαφής.
Η θεραπεία των επιδερμοφύτων και των ρουβροφύτων στη βουβωνική χώρα πραγματοποιείται με εξωτερικά φάρμακα (συνήθως κλοτριμαζόλη). Η πρόγνωση είναι θετική, η διάρκεια της θεραπείας σπάνια υπερβαίνει τον ένα μήνα. Ως προληπτικό μέτρο, συνιστάται η θεραπεία των βλαβών με διαλύματα που περιέχουν αλκοόλ. Εάν εμφανιστεί κνησμός, μπορεί να συνταγογραφηθούν αντιισταμινικά.
Η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη με τις μυκητιάσεις των ποδιών και τις ονυχομυκητίες, καθώς είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν ακόμη και στα αρχικά στάδια και είναι επιρρεπείς σε υποτροπές. Ο συνδυασμός εξωτερικών και συστημικών φαρμάκων, η αυστηρή τήρηση της δοσολογίας, οι κανόνες προσωπικής υγιεινής και απολύμανσης θεωρούνται τα πιο αποτελεσματικά. Ο συνδυασμός του Diflucan σε κάψουλες και της τερβιναφίνης σε μορφή αλοιφής έχει αποδειχθεί αποτελεσματικός (θεραπεία βλαβών δύο φορές την ημέρα για ένα μήνα). Κατά τη θεραπεία του ποδιού του αθλητή, δίνεται μεγάλη έμφαση στη θεραπεία παπουτσιών και κάλτσων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε υποτροπή. Συνιστάται να βράζετε κάλτσες ή να τις πλένετε στους 90 βαθμούς. Οι πάτοι και τα παπούτσια στο εσωτερικό πρέπει να επεξεργάζονται με διάλυμα χλωρεξιδίνης.
Και το πιο σημαντικό, να θυμάστε ότι σήμερα το πόδι του αθλητή, που ανιχνεύεται στα αρχικά στάδια, μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς με τη βοήθεια σύγχρονων φαρμάκων, αλλά η θεραπεία της προχωρημένης ονυχομυκητίασης και της μυκητίασης των ποδιών μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια.