Οι μυκητιάσεις καταλαμβάνουν τη δεύτερη πιο κοινή θέση μεταξύ των μολυσματικών δερματικών παθήσεων μετά το πυόδερμα του κόκκου και οι μυκητιάσεις των ποδιών καταλαμβάνουν την πρώτη θέση όχι μόνο μεταξύ όλων των μυκητιάσεων, αλλά και μεταξύ όλων των παθολογιών του ποδιού. Προκαλούνται από μια μεγάλη ομάδα παθογόνων μυκήτων. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των περιπτώσεων μυκητίασης, σε μεγάλο βαθμό λόγω ενδογενών παραγόντων - αύξηση της συχνότητας εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη και κυκλοφορικών διαταραχών στα άπω τμήματα των άνω και κάτω άκρων.
Μερικοί ασθενείς που πάσχουν από μυκητιάσεις του δέρματος το θεωρούν αισθητικό ή προσωρινό πρόβλημα και δεν αναρωτιούνται καν πώς να αντιμετωπίσουν τον μύκητα του δέρματος στο σώμα, αλλά προσπαθούν μόνο να κρύψουν τις εξωτερικές εκδηλώσεις της λοίμωξης κάτω από ρούχα, παπούτσια ή βάση. Ωστόσο, δεν πρέπει να περιμένετε ότι ο μύκητας θα εξαφανιστεί από μόνος του: χωρίς κατάλληλη θεραπεία, οι μυκητιάσεις μπορούν γρήγορα να εξαπλωθούν και να επηρεάσουν όλους τους νέους ιστούς και περιοχές του σώματος και, επιπλέον, ένα άτομο που πάσχει από τη νόσο αποτελεί σοβαρή απειλή για τους άλλους, ειδικά για το νοικοκυριό του. Η ύπουλη φύση του μύκητα είναι επίσης εμφανής στο γεγονός ότι επανεμφανίζεται εύκολα εάν η θεραπεία δεν ολοκληρωθεί με επιτυχία.
Σε αυτό το άρθρο θα σας πούμε πώς και πώς να αντιμετωπίσετε τον μύκητα του δέρματος και ποια συμπτώματα τον υποδεικνύουν.
Αιτίες ανάπτυξης μυκητιακών ασθενειών
Οι μυκητιάσεις είναι διαφορετικές, αλλά οι κύριες αιτίες της νόσου είναι τα δερματόφυτα, οι μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες και οι μούχλες. Υπάρχει ένα σύστημα που λαμβάνει υπόψη το βάθος διείσδυσης και τον εντοπισμό της μόλυνσης και διακρίνει:
- Η κερατομυκητίαση επηρεάζει μόνο την επιφανειακή κεράτινη στοιβάδα της επιδερμίδας και την επιδερμίδα της τρίχας.
- Δερματομυκητίαση - επηρεάζει έντονα το δέρμα και τα εξαρτήματά του - τα νύχια και τα μαλλιά, αλλά δεν επηρεάζει τον υποδόριο ιστό (τη μεγαλύτερη ομάδα, η οποία περιλαμβάνει την ονυχομυκητίαση και τη μυκητίαση των ποδιών).
- Καντιντίαση – μπορεί επίσης να επηρεάσει τους βλεννογόνους και τα εσωτερικά όργανα (που προκαλείται από μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες του γένους Candida).
- Οι βαθιές μυκητιάσεις είναι συστηματικές μυκητιάσεις που μπορούν να επηρεάσουν τον υποδόριο ιστό, τους λεμφαδένες, τα όργανα ΩΡΛ, τους πνεύμονες, τη γαστρεντερική οδό, τον εγκέφαλο και το κεντρικό νευρικό σύστημα συνολικά (που προκαλούνται από ζυμομύκητες και μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες).
- Ψευδομυκητίαση – προσβάλλει μόνο την κεράτινη στιβάδα, χωρίς να επηρεάζει τα νύχια και τα μαλλιά (που προκαλείται από το βακτήριο Corynebacterium minutissimum, το οποίο προηγουμένως συγχέονταν με μύκητες).
Οι πιο συνηθισμένοι τύποι δερματικών μυκητιάσεων είναι η δερματοφυτίαση – δερματομυκητίαση που προκαλείται από μύκητες τριών γενών: Trichophyton, Epidermophyton και Microsporum. Η συντριπτική πλειονότητα όλων των βλαβών του δέρματος και των εξαρτημάτων του εντός της επιδερμίδας οφείλονται σε τριχοφυτίαση, επιδερμοφύτωση και μικροσπορία και τις περισσότερες φορές η ασθένεια επηρεάζει το δέρμα των ποδιών και των νυχιών. Πώς μπορείς να μολυνθείς από μύκητα; Διάφοροι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν σε αυτό:
- Επισκέψεις σε δημόσια λουτρά και σάουνες, πισίνες και υδάτινα πάρκα, δημόσιες παραλίες, γυμναστήρια, σολάριουμ και αίθουσες μανικιούρ/πεντικιούρ, αίθουσες μασάζ, καθώς σε αυτά τα μέρη ο κίνδυνος επαφής ποδιών ή χεριών με μολυσμένες επιφάνειες είναι ιδιαίτερα υψηλός.
- Δοκιμάζοντας τα παπούτσια κάποιου άλλου ή χρησιμοποιώντας κοινόχρηστα παπούτσια.
- ανεπαρκής υγιεινή των ποδιών, ειδικά με υπερβολική εφίδρωση.
- φορώντας κλειστά παπούτσια για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που εμποδίζει το πόδι να "αναπνέει".
- Ζώντας με ένα άτομο που ήδη πάσχει από μύκητες του δέρματος.
- Τραυματισμοί στο δέρμα ή στα νύχια που προκαλούνται από παπούτσια που είναι πολύ στενά - ο μύκητας διεισδύει στο σώμα πιο εύκολα μέσω των κατεστραμμένων περιοχών.
Σημαντικός παράγοντας είναι η αυξημένη υγρασία και θερμοκρασία στην οποία εκτίθενται συνεχώς τα πόδια. Σε τέτοιες συνθήκες, ο μύκητας αναπτύσσεται πιο ενεργά, επομένως οι μυκητιάσεις εμφανίζονται συχνά είτε σε περιοχές με υποτροπικό κλίμα είτε όπου οι άνθρωποι αναγκάζονται να φορούν ζεστά παπούτσια για μεγάλο χρονικό διάστημα - σε περιοχές με ψυχρό κλίμα. Η θέση του πρωτογενούς εντοπισμού του μύκητα στις μυκητιάσεις του δέρματος των ποδιών είναι συνήθως οι μεσοδακτύλιες πτυχές, αλλά καθώς η νόσος εξελίσσεται, η βλάβη επεκτείνεται πέρα από αυτές.
Προς ενημέρωσή σας
Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας, το 2010 καταγράφηκαν μυκητιάσεις των ποδιών (συμπεριλαμβανομένης της ονυχομυκητίασης) και των χεριών σε περισσότερα από 220.000 άτομα.
Ωστόσο, οι μυκητιάσεις δεν επηρεάζουν μόνο το δέρμα των ποδιών. Η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί σχεδόν σε οποιαδήποτε περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου. Συχνά προσβάλλονται μεγάλες πτυχές, ειδικά οι πτυχές βουβωνική χώρα-μηροί, τα πόδια και οι γλουτοί.
Οι μυκητιάσεις του δέρματος έχουν συγκεκριμένα συμπτώματα που είναι εύκολο να αναγνωριστούν:
- Το ξεφλούδισμα και η ξηρότητα είναι ένα από τα πρώτα σημάδια μόλυνσης. Μεμονωμένα λέπια εμφανίζονται αρχικά στην πάσχουσα περιοχή, τα οποία προκαλούνται από την απόρριψη του ανώτερου επιδερμιδικού στρώματος. Καθώς ο μύκητας διεισδύει βαθύτερα, εμφανίζεται ενεργό ξεφλούδισμα, το οποίο αυξάνεται μόνο με την πάροδο του χρόνου.
- Οι λευκές ή κόκκινες κηλίδες έχουν στρογγυλό σχήμα με σαφώς καθορισμένες άκρες. Είναι πολύ σημαντικό να μην χάσετε αυτό το σύμπτωμα στα αρχικά στάδια της νόσου, καθώς η κηλίδα αυτή τη στιγμή μπορεί να είναι ενιαία και μικρή. Αργότερα, εμφανίζονται νέες κηλίδες, οι οποίες σταδιακά συγχωνεύονται μεταξύ τους.
- Πάχυνση του δέρματος. Οι πληγείσες περιοχές γίνονται πυκνές, τραχιές και τραχιές και συχνά αλλάζουν χρώμα: το δέρμα αλλάζει χρώμα από ροζ ή λευκό σε κιτρινωπό ή γκριζωπό.
- Η εμφάνιση μικρών εξανθημάτων και φυσαλίδων γεμάτες με υγρό.
- Μερική τριχόπτωση.
- Ο κνησμός και το κάψιμο είναι από τα πιο κοινά συμπτώματα του μύκητα του δέρματος. Μπορεί να είναι παρούσα όλη την ώρα ή να εμφανίζεται μόνο περιοδικά. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο κνησμός και το κάψιμο μπορεί να είναι σημάδι άλλων δερματικών παθήσεων, όπως οι αλλεργίες.
Μην αγνοείτε την εμφάνιση ρωγμών και κάλων στα πόδια σας. Αν και δεν είναι από μόνα τους συμπτώματα μυκητιακής νόσου, προκαλούν τη μυκητίαση να εισέλθει στον οργανισμό πολύ πιο γρήγορα.
Πώς να θεραπεύσετε τον μύκητα του δέρματος
Συμβατικά, μπορούν να διακριθούν δύο προσεγγίσεις για την καταπολέμηση των μυκήτων του δέρματος. Ένα από αυτά είναι μη ιατρικής φύσης και χρησιμοποιεί διάφορα παραδοσιακά φάρμακα, το δεύτερο είναι φαρμακολογικό.
Οι λεγόμενες οικιακές μέθοδοι περιλαμβάνουν τη χρήση λουτρών με φαρμακευτικά αφεψήματα βοτάνων, θεραπεία μυκήτων του δέρματος με ιώδιο, διάλυμα σόδας ή ξιδιού... Η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας θεραπείας του μύκητα του δέρματος δεν έχει αποδειχθεί κλινικά. Εάν μπορεί να βοηθήσει, τότε μόνο στα πολύ πρώιμα στάδια της ανάπτυξης της νόσου, καθώς οι περισσότερες λαϊκές θεραπείες δεν μπορούν να διεισδύσουν στα βαθιά στρώματα της επιδερμίδας, όπου συνήθως βρίσκεται η αποικία μυκήτων. Επομένως, με οποιαδήποτε μυκητίαση, δεν πρέπει να χάνετε χρόνο και να επιδεινώσετε την κατάσταση, αλλά συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να κάνετε διάγνωση και να συνταγογραφήσετε την κατάλληλη θεραπεία.
Σημαντικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με τη συστηματική θεραπεία των μυκήτων του δέρματος στο σώμα με φάρμακα με τη μορφή κάψουλων ή δισκίων. Τα σύγχρονα προϊόντα περιέχουν ουσίες που μπορούν να σταματήσουν την ανάπτυξη νέων σπορίων, να εμποδίσουν την κυτταρική διαίρεση σε επίπεδο DNA/RNA και να καταστρέψουν τις κυτταρικές μεμβράνες του μύκητα. Ωστόσο, τα συστηματικά αντιμυκητιακά (επίσης γνωστά ως μυκητοκτόνα και μυκητοκτόνα φάρμακα με συστηματική δράση) έχουν πολλές παρενέργειες και αντενδείξεις. Δεν μπορούν να ληφθούν μαζί με ορισμένα φάρμακα - διαβητικούς, αντιισταμινικά, αντισυλληπτικά. Οι περιορισμοί στη χρήση μορφών δισκίων περιλαμβάνουν ασθένειες του αίματος, παθήσεις των νεφρών ή του ήπατος. Επιπλέον, συνιστάται να ακολουθείτε αυστηρή υποαλλεργική δίαιτα κατά την περίοδο της θεραπείας. Όλα αυτά περιορίζουν τις επιλογές για συστηματική θεραπεία.
Οι κρέμες, τα σπρέι και τα διαλύματα είναι μια αποτελεσματική (κλινικά αποδεδειγμένη) μέθοδος τοπικής θεραπείας του μύκητα του δέρματος και της ονυχομυκητίασης, για την οποία δεν υπάρχουν πολλές αντενδείξεις. Έχει υψηλό ποσοστό ίασης, χρησιμοποιείται σε οποιοδήποτε στάδιο μιας μυκητιασικής λοίμωξης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με συστηματική θεραπεία για τη μείωση της δόσης των από του στόματος φαρμάκων.
Τα αντιμυκητιακά συστατικά σε τζελ, αλοιφές και διαλύματα είναι κυρίως αλλυλαμίνες, αζόλες ή πυριμιδίνες, που αναστέλλουν τη ζωτική δραστηριότητα του μύκητα, στερώντας του τη θρέψη και σταματώντας την ανάπτυξή του και την εξάπλωση του σε άλλες περιοχές του δέρματος. Μέσω τοπικής θεραπείας με αυτά τα φάρμακα, είναι δυνατό να δημιουργηθούν υψηλές συγκεντρώσεις του δραστικού συστατικού στο δέρμα, στην επιφάνεια του νυχιού και στις κοιλότητες του, οι οποίες επιμένουν για εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Είναι σημαντικό κατά τη χρήση εξωτερικών παραγόντων, το δραστικό συστατικό σχεδόν να μην εισέρχεται στη συστηματική κυκλοφορία του αίματος και επομένως να μην έχει αρνητική επίδραση σε ολόκληρο το σώμα.
Πολλοί τοπικοί αντιμυκητιασικοί παράγοντες έχουν αντιφλεγμονώδη και αντιβακτηριδιακή δράση, μαλακώνουν το δέρμα, εξαλείφουν τον κνησμό και την ερυθρότητα, εφαρμόζονται εύκολα στην πληγείσα επιφάνεια και τα σπρέι και τα διαλύματα είναι επίσης κατάλληλα για τη θεραπεία τριχωτών περιοχών του σώματος σε περίπτωση βλάβης. Η διάρκεια της θεραπείας με εξωτερικούς παράγοντες και η συχνότητα χρήσης τους καθορίζονται από τον θεράποντα ιατρό.
Η δακτυλίτιδα είναι πιο εύκολο να προληφθεί παρά να θεραπευθεί, αλλά εάν εντοπιστούν σημάδια μύκητα του δέρματος στο σώμα, η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Είναι σημαντικό να μην ξεκινήσετε τη διαδικασία και να λάβετε τα κατάλληλα μέτρα έγκαιρα, αλλά πρέπει πρώτα να επικοινωνήσετε με έναν ειδικό. Ο γιατρός θα σας πει πώς να θεραπεύσετε γρήγορα τον μύκητα του δέρματος. Οι προσπάθειες χειρωνακτικής θεραπείας σε αυτή την περίπτωση μπορούν μόνο να επιδεινώσουν την κατάσταση.
Κρέμα κατά των μυκήτων του δέρματος
Ως φάρμακο για τη θεραπεία μυκητιασικών δερματικών λοιμώξεων, μπορείτε να επιλέξετε μια κρέμα με βάση τη ναφτιφίνη (1%), η οποία ανήκει στην κατηγορία των αλλυλαμινών. Ο μηχανισμός δράσης του φαρμάκου βασίζεται στην ικανότητα του δραστικού συστατικού να επιβραδύνει τη σύνθεση της εργοστερόλης, του δομικού υλικού που συνθέτει το κυτταρικό τοίχωμα και τη μεμβράνη του μύκητα. Ως αποτέλεσμα, το μυκήλιο χάνει την ικανότητά του να αναπτύσσεται, γεγονός που σταδιακά οδηγεί στο θάνατο ολόκληρης της αποικίας.
Το φάρμακο είναι δραστικό ενάντια σε όλα τα κύρια παθογόνα της μυκητίασης και μπορεί να συνταγογραφηθεί για τριχοφύτωση, επιδερμοφυτίαση, μικροσπορία, καντιντίαση και ασπεργίλλωση του δέρματος, βερσικολόρη πιτυρίαση και σποροτρίχωση. Η κρέμα έχει αντιβακτηριδιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, μειώνει τον κίνδυνο δευτερογενών βακτηριακών λοιμώξεων και βοηθά στην εξάλειψη των συμπτωμάτων της φλεγμονής, ιδιαίτερα του κνησμού.
Η κρέμα διεισδύει βαθιά στο δέρμα και εξασφαλίζει σταθερή συγκέντρωση του αντιμυκητιασικού παράγοντα στα διάφορα στρώματα. Μετά την εφαρμογή στο δέρμα, λιγότερο από το 6% της ναφτιφίνης εισέρχεται στη συστηματική κυκλοφορία.
Οι ενδείξεις για τη χρήση του φαρμάκου είναι:
- μυκητιασικές λοιμώξεις των πτυχών του δέρματος και του λείου δέρματος.
- μεσοδακτυλικές μυκητιάσεις?
- Ονυχομυκητίαση (μύκητας των νυχιών);
- δερματική καντιντίαση;
- Pityriasis versicolor;
- Δακτυλίτιδα (με ή χωρίς φαγούρα).
Η κρέμα έχει λίγες αντενδείξεις. Αυτά περιλαμβάνουν ατομική δυσανεξία στα συστατικά, καθώς και εγκυμοσύνη και θηλασμό, καθώς η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου σε αυτή την κατηγορία ασθενών δεν έχει ακόμη μελετηθεί. Η κρέμα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στα παιδιά.
Εφαρμογή: Για το προσβεβλημένο δέρμα, αρκεί η εφαρμογή της κρέμας μία φορά την ημέρα στην πληγείσα επιφάνεια και τις παρακείμενες περιοχές μετά τον καθαρισμό και το στέγνωμα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι δύο έως οκτώ εβδομάδες (τέσσερις εβδομάδες για την καντιντίαση).
Για την πρόληψη των υποτροπών, συνιστάται η συνέχιση της θεραπείας για δύο εβδομάδες μετά την εξαφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων.
Η κρέμα σε σωληνάρια αλουμινίου (30 g) διατίθεται χωρίς ιατρική συνταγή. Μπορείτε επίσης να παραγγείλετε το προϊόν μέσω Διαδικτύου.